Hoe kijkt men in de wereld aan tegen coaching?
In de week van 6 - 12 februari was het de internationale week van coaching. In opdracht van de ICF (International Coach Federation) is een onderzoek uitgevoerd onder, de Global Consumer Awareness Study. Daarin zijn 15.000 mensen uit 20 verschillende landen over de gehele wereld ondervraagd over coaching.
Hoe bekend zijn mensen met professionele coaching?
Meer dan de helft van alle respondenten (51%) bleek bekend te zijn met coaching. Algemene bekendheid varieerde per land van een piek van 92% in Zuid-Afrika tot een dieptepunt van 20% in Duitsland. Daartussen liggen landen als India (80%), Frankrijk (75%), Verenigd Koninkrijk (74%) and Australië (72%). Volgens de onderzoekers laten deze gegevens dat coaching zich snel heeft verspreid vanaf het begin bijna twee decennia geleden in Noord-Amerika tot zes continenten vandaag. De geografische spreiding vindt men een bewijs dat de waarde van coaching wordt herkend door mensen van verschillende culturen en achtergronden.
Als ik naar Nederland kijk (geen onderdeel van de studie) schat ik in dat we tussen Duitsland en de Engelstalige landen staan. We proberen op diverse terreinen het Angelsaksische met het Rijnlandse te verenigen, dus dat zal bij bekendheid en visie op coaching niet anders zijn. Verder merk ik geregeld dat wordt gedacht dat je iets mankeert als je met een coach aan de slag gaat. Dit in tegenstelling tot de Angelsaksische cultuur met de V.S. voorop, waar ieder zichzelf respecterende leidinggevende tot en met de president een coach heeft. Goede executive coaches, bijv.. Marshall Goldsmith scoort in alle ranglijsten t.a.v. leiderschap hoog en heeft een stevige wachtlijst voor nieuwe klanten. Zo ver zijn we hier nog niet.
Waarom zijn mensen met coaching aan de slag gegaan?
Bijna de helft van de respondenten (42,6%) die ervaring hadden met coaching koos "optimaliseren van de individuele prestaties en/of prestaties van het team" als motivatie voor de coaching. Dit werd gevolgd door "vergroten professionele carrièrekansen" (38,8%) en " verbeteren managementstrategieën" (36,1%). "Vergroten zelfvertrouwen en geloof in eigen kunnen"en "managen van work/life balans" maken de top 5 motivatiegebieden compleet.
Zelf hebben wij in onze coachingpraktijk gemerkt dat onderscheid gemaakt moet worden tussen personal coaching, teamcoaching en strategisch coachen. Bij de eerste ligt de nadruk op persoonlijke ontwikkeling (vanzelfsprekend vooral gericht op de werkomgeving maar vaak ook van toepassing op privé) of een loopbaanontwikkeling. Bij teamcoaching is deze meer gericht op groepsontwikkeling en -processen (sturen) en spelen ook leidinggevende vraagstukken. De laatste vorm tenslotte is vooral gericht op ontwikkeling van de organisatie/onderneming en deze vertalen naar een strategie. Vaak zien we een mix en begint het bijvoorbeeld met een teamontwikkeling maar komt op enig moment persoonlijk leiderschap aan de orde om vervolgens weer terug te keren naar team.
Hoe tevreden zijn mensen na de coaching?
Van de mensen die met een professionele coach aan de slag was gegaan bleek 83% tevreden en daarvan was 36% bijzonder tevreden. Op de vraag of zij coaching zouden aanbevelen antwoordde 75% dat zeker te zullen doen. Ik merk aan mensen die bij ons alweer enige tijd geleden in coaching zijn geweest dat zij open spreken over het positieve effect daarvan. Een groot aantal van hen is ondertussen doorgegroeid binnen de organisatie dan wel in een andere omgeving, maar stimuleert de eigen mensen om met behulp van coaching een vergelijkbare ontwikkeling door te maken. Een betere vorm van klanttevredenheid kunnen wij ons niet wensen.
